sexta-feira, 20 de março de 2020

ASEPSIA


Imaxinades un quirófano no que os cirurxiáns non se lavaran as mans nin o instrumental, no que entraran vestidos cos mesmos traxes que levan pola rúa, non levaran máscara e no que houbese un número indeterminado de persoas a mirar a intervención falando entre eles e fumando...? Pois esta era a situación real no S.XIX. Non é de estrañar logo que entre o 40 e o 60 % dos pacientes morreran de infección. Tampouco se sabía nada de microbios, bacterias ou virus. O descoñecemento era total.

Seguro que estudamos que no S.XIX produciuse un aumento considerable da poboación polo descenso da mortalidade debido fundamentalmente á mellora na alimentación e aos avances hixiénicos-sanitarios. Pois moito desto ten que ver co descubrimento dos xermes e patóxenos. Quizá coñezamos a Louis Pasteur (observou a existencia de microorganismos e propuxo un método para eliminalos) e a Robert Koch (descubriu o bacilo que provoca a tuberculose) pero seguro descoñecemos as dúas persoas que introduciron na medicina o concepto de asepsia: Joseph Lister e con anterioridade, aínda que non lle fixeran moito caso, Ignaz Semmelwais (a quen Google dedica hoxe o seu Doodle).

Non vos parece incrible que aínda hoxe en día nos teñan que recordar a importancia de lavarse as mans?

domingo, 15 de março de 2020

ANTÍPODAS


Como imos ter tempo, nada como entreterse con lecturas...

Hay otra historia que me contaron de pequeña que me gustó mucho mas y en la que todavía creo, aunque no se lo he dicho a nadie. Se trata de lo siguiente: según mi madre, todos tenemos en nuestras antípodas un ser que es exacto a nosotros y que ocupa siempre en el globo un lugar diametralmente opuesto al nuestro (si no, no sería antípoda). Me contaba mi madre que este ser anda, duerme y sufre al mismo tiempo que una porque es nuestro doble y piensa siempre lo mismo que nosotras pensamos y al mismo tiempo. Al parecer, en épocas remotas algunos aventureros viajaron en busca de su doble, pero nunca llegaron a verlo porque el doble se desplazaba al mismo tiempo que ellos para no perder su posición simétrica en el globo, pero también porque el doble había tenido la misma idea y se había puesto a viajar en busca del otro al mismo tiempo. Esta historia me hizo sentirme muy acompañada en la infancia, pues cuando tenía miedo por las noches pensaba en mi antípoda, a la que le estaba pasando lo mismo que a mi y tenía la impresión de que nos mandábamos ánimos de un extremo a otro de la tierra. A veces, por crueldad, me pinchaba con una aguja un dedo para fastidiarla, pero es que ella hacía cosas que tampoco estaban bien, como un día que se rompió un vestido nuevo por no llevar cuidado con unos alambres y a mí me costó estar castigada cinco días sin salir”

                                                 La soledad era esto. Juan José Millás

E non vaias pensar que atoparse co teu antípoda podería ser tan fácil pois si as antípodas seguro existen, ao mellor os antípodas non. E é que a maior parte da superficie dos continentes non ten antípoda en terra como se pode apreciar na ilustración.
Se queres coñecer o teu caso podes acceder a antipodes.map e comprobar se o teu antípoda podería ser unha persoa de carne e óso ou quizá algún animal mariño.