sábado, 18 de junho de 2016

O ANO SEN VERÁN

Non estou a facer unha "predificción" meteorolóxica nen nada polo estilo, non. Ademáis creo que non saen moi ben. Se mal non recordo, no 2007 o servizo meteorolóxico británico predecira o verán máis quente de todos cantos se tiñan datos e.... chovera todo o mes de xullo; e no 2013 o servizo meteorolóxico francés predecira o contrario, é dicir o verán máis frío, e viñera unha tras outra varias vagas de calor... Así que mellor nos é, non facer caso deses agoreiros que andan anunciando xa o non-verán deste ano e, esperar pacientemente a chegada do sol.
Non podemos saber con certeza o que virá pero si podemos saber e analizar o que xa pasou. E o verdadeiro ano sen verán tivo lugar no ano 1816.



A erupción do volcán Tambora en abril de 1815, foi a causante disto; expulsou tal cantidade de cinza á atmosfera que "nubrou" a radiación solar durante moito tempo...
A que non sabíades que Frankenstein, a panxoliña Noite de Paz e as pinturas do británico Turner (entre outras moitas cousas) tiñan algo en común?



quarta-feira, 15 de junho de 2016

O NOSO ADN

Hai ideoloxías que, baseándose no descoñecemento, nos prexuízos e nos tópicos, consiguen arrastrar ás persoas ao medo e ao rexeitamento, e xenerar así situacións de enfontamentos e violencia. Estas ideoloxías, aínda que parezan cousas do pasado están aí, á volta da esquina (basta con ler as noticias no xornal) e non estamos tan libres como pensamos de caer nas súas "redes". Xa nolo demostrou un famoso experimento realizado no seu día por un profesor de historia sobre a capacidade de atracción dos movementos totalitarios. Algúns xa vistedes o filme baseado nestes feitos, la ola. Para os que non, na biblioteca do centro contamos co cómic baseado na película.
Afortunadamente a ciencia axúdanos a desmontar algunha das bases nas que se sustentan estas ideoloxías (como é o caso do superado concepto de raza).
Queres saber como o consigue o ADN?.

domingo, 12 de junho de 2016

SUSTENTABILIDADE

Desenvolvemento sustentable é un término contraditorio en si mesmo; ao fin e ao cabo, cada actuación do ser humano non deixa de ser agresiva co medio que o rodea. O que temos que valorar entón é se o beneficio obtido para a humanidade compensa o prexuízo exercido na natureza. Difícil diatriba. Como seguir consumindo os recursos da natureza, para manter o noso xeito de vida, sen esgotala completamente? Deste equilibrio é do que se ocupa a sustentabilidade.



Non deixa de ser paradóxico tamén que unha compañía dedicada á construción de infraestruturas fora, a que fai anos, nos presentara este problema a través dun anuncio publicitario.
E para implicarnos un pouco persoalmente, podemos comezar realizando un sinxelo test que mida a nosa pegada ecolóxica. Seguro que o resultado vos sorprende.
Pois iso; que facemos?